I just wanna live for myself

چند روزه حس میکنم بقیه ازم بدشون میاد. البته نه همه، یه تعداد خاص. میدونم افکارشون ناشی از یه جور سوتفاهمه. نمیفهمن منظور و دلیل کارا و رفتارامو، واسه همینم بدترین ممکن رو برداشت میکنن. اگرچه یجورایی دیگه خودمم نمیدونم چیکار دارم میکنم. چی میگم، یا چی میخوام. یه تغییرات بزرگی کردم تو این مدت که حالا دارم حسش میکنم، عجیبه واسم، اما دلم نمیخواد عوض شم. با اینکه میدونم بعضی ربتارام بده، اما دلم نمیخواد عوضـشون کنم. یجورایی شاید لجم میگیره، از اینکه فک میکنن یه سری رفتارا رو انجام میدم تا بگم من فرق دارم :| بدم میاد از اینکه فک میکنن یه حرفاییو میزنم ک بهشون بگم بهترم. درصورتی که اصن اینا نیست. من تند و رکم. اینو میدونم . اما دلم نمیخواد عوضش کنم. دلم نمیخواد به اندازه اونا مهربون باشم. دلم نمیخواد مث اونا باشم. نه به خاطر اینکه دلم میخواد فرق داششته باشم، به خاطر اینکه از چیزی که اونا هستن خوشم نمیاد. چون یجورایی دارم میفهمم علی رغم مهربونیشون تو اکثر موارد، بعضی وقتا چقد بیرحمانه برخورد میکنن با هام. خیلی جالبه، دیگه دلم نمیخواد بهتر باشم، درم میخواد خودم باشم و از خودم بودن کیف کنم، حتی اگه بقیه نخوان و نذارن کیفمو ببرم. دلم نمیخواد اصلاح کنم خودمو، نه به خاطر اینکه فک میکنم عیبی ندارم، به خاطر اینکه نمیتونم جور دیگه ای باشم. این عیبا، مال منن. هیچوقتم عوض نمیشن. BREATH OF LIFE...