BREATH OF LIFE

چقد زندگی بد شده تازگیا. دارم میبینم که تو سختیا و موقعایی که حالم واقعن بده هیچ کاری نمیتونه بکنه. نمیفهمه حتی. و انقد مشمئز میشم از اینکه بهش پناه میبرم و بعد حس میکنم دارم با کسی حرف میزنم که هیچی نمیفهمه از من. بش حق میدم نفهمه البته. منو چقد میشناسه مگه؟ انتظار دارم مث ریحان باشه که با کیلومترها فاصله از رو سلام کردنم بفهمه حالمو؟ درسته نزدیک بوده، اما چی میدونه از من مگه.. چی میدونسته از من مگه..چی انتظار دارم... چی میخوام... از کسی که نمیشناسه منو.. تقصیر اونم نیستا.. رابطمون اشتبا بود. و...

کی گفته تنهایی چیز بدیه؟؟ من اصولن آدم اجتماعی و برونگرایی هستم. این انقد واضحه و درصد برونگراییم انقد بالاست که نیازبه هیچ توضیحی نداره. اما خب، خیلی وقتا تنها میمونم. نه که کسی نخوادم، معمولا این منم که سخت گیرم و با هرکسی رفت و آمد نمیکنم. اگرچه گاهیم پیش میاد، مخصوصا وقتی با یه عده صمیمی میشم، که خیلی جاها منونبینن. و خب اینمبخاطر رفتارای خودمه، جوری که حس میکنن خیلیم مهم نیست برام. یا شاید چون ناراحت نمیشم، یا ناراحتیمو بروز نمیدم.نمیدونم. اما امروز روز خوبی بود. یه روز تنهای عالی. تنهایی ر...

دلم میخواد به اندازه تمام دفعاتی که پلک نزدم تا اشکام نریزه گریه کنم. هرکسی تو زندگیش یه ناراحتیایی داره که هیچکس نمیدونه. که به هیچکس نگفته و حتی نمیخواد بگه. زخمایی داره که به موقع درمان نشدن و دیگه خوب نمیشن. چیزایی هست تو گذشته هر آدم، که هیچوقت دلش نمیخواد واسه آدمای جدید زندگیش تعریف کنه. چون نمیخواد بدونن چقد زخمیه، چقد اذیت شده. چون مال گذشته هاست. احمقانس، بچگانس، اما هنوز اذیت میکنه. هنوز اذیت میکنه....

چند روزه حس میکنم بقیه ازم بدشون میاد. البته نه همه، یه تعداد خاص. میدونم افکارشون ناشی از یه جور سوتفاهمه. نمیفهمن منظور و دلیل کارا و رفتارامو، واسه همینم بدترین ممکن رو برداشت میکنن. اگرچه یجورایی دیگه خودمم نمیدونم چیکار دارم میکنم. چی میگم، یا چی میخوام. یه تغییرات بزرگی کردم تو این مدت که حالا دارم حسش میکنم، عجیبه واسم، اما دلم نمیخواد عوض شم. با اینکه میدونم بعضی ربتارام بده، اما دلم نمیخواد عوضـشون کنم. یجورایی شاید لجم میگیره، از اینکه فک میکنن یه سری رفتارا رو انجام میدم تا بگم من فرق...